| Kanovaren is te leren! |
Bij ons kan een kanocursus gevolgd worden. In het voorjaar op de woensdagavonden Een cursus duurt 6 weken. 2010: Dit jaar starten we op woensdagavond 19 mei om 19.30 uur _______________________________________
Tijdens deze cursus kan je natuurlijk ook lid worden van onze vereniging. Voor leden zijn aan deze cursussen geen kosten verbonden!
Wat moet je meenemen: verder een handdoek en een paar extra (water)schoenen of slippers. Wij zorgen voor een boot, peddel en een zwemvest (bij de cursussen is een zwemvest verplicht!)
Adres: Christoffel Plantijngracht 1 |
mist u informatie: mail ons!
ons mail adres:
info@kanoverenigingsloterplas.nl
Terug naar Homepage
| Deze maand | ||
|
Jong geleerd |
|
Eskimoteren . . . . iets om te leren, of kun je het al.
Zondag 22 juli 2007.
Regen, plensbuien en zelfs een onweersverwachting weerhielden ons er niet van de stoute schoenen aan te trekken om voor de tweede keer gezamenlijk met Rob te gaan rollen langs de steiger van onze vereniging Sloterplas.
Onder het genieten van warme koffie wachten we eventjes tot de toeschouwers het droog kunnen houden.
Dan gaan we naar het water en laat Rob nog even zien hoe het ‘eskimoteren’ gaat.
De essentie van de rol is, dat wanneer je omgaat, je in je boot blijft zitten en toch weer bovenkomt.
Tja, kanoërs houden niet zo van zwemmen onder het peddelen.
Het venijn zit in de staart van de rol: de peddel-met-gestrekte-arm-uitbrengen; losjes in de heupen met je knieën je boot omtrekken, andere elleboog dichtbijhouden, hoofd naar het water houden en met de peddel het laatste ‘tikkie’.
De grap is, dat dit stukje ook de techniek is om te voorkómen dat je omgaat. Dan heet het steunen en deze techniek is het zelfs een hoge steun.
Met alle geduld van de wereld gaat Rob op de kant zitten en ondersteunt de peddel van de waaghals.
Toch weet ik nog om te gaan, maar voordat ik me dat realiseer, staat Rob al naast me in het water om me met boot en al weer met de ‘goede kant’ boven te krijgen.
Als een moderne Aristoteles is zijn filosofische stelregel: “je kan het wel, alleen weet je het nog niet.”
Ik houd me voorlopig maar even vast aan: “oefening baart kunst.”
Spelen en plezier heeft Rob hoog in het vaandel zegt hij, maar wij genieten ook van de manier waarop hij in alle rust ons tig keer laat omgaan en telkens weer aangeeft waar nog beter op te letten.
En passant geeft hij ons nog wat tips over het zijwaarts verplaatsen, waarbij we ’s avonds al voelen dat we een andere spiergroep gebruiken dan met gewoon voorwaarts varen. Ook stoeien we nog wat met scullen en de duvex-slag om snel een hoekje om te kunnen varen.
Inmiddels zijn de toeschouwers verhuisd naar de overdekte kantine: autoraces op het water zijn begonnen. De kids vermaken zich in het schone zwemwater.
Het feest gaat weer voorbij en de AfterParty-tent wordt opgezet voor het programma “topkoks aan het spit”. De barbeknoei geeft iedereen een voldaan gevoel. En niet onbelangrijk : we houden het droog ! Terwijl de koks zich naar de uitbuikbank verplaatsen, vraag ik me af: KV staat dat nu voor Kano Vrienden, Kwekkende Vogels, of Kulinaire Vereniging.
De afsluiting van de avond is een korte vergadering bij knappend houtvuur.
Iedereen bedankt voor een geweldige dag.
See you, op het water.
Lia