Heeft u meer nieuws of foto's of verslagen e.d. stuur het naar ons: info@kanoverenigingsloterplas.nl

De Elfstedenweek

verslag door Martin Keereweer

Na veel heen en weer gepraat en getwijfel en gedoe was er uiteindelijk een groepje mensen van plan dit jaar de Elfstedentocht te gaan varen. Ik had er al een tijdje op aangedrongen dat onze nieuwe verenigings-C10 'Rooie Stien' maar eens acte de precense moest geven . Het ziet er wel mooi uit in de loods, maar een boot moet varen, en zeker zo'n schip moet zich laten zien, en gezien worden. De groep deelnemers voor de C10 ging van 7 naar 6 naar 5 en uiteindelijk bleven 4 onverschrokken opvarenden over . Maar goed: de boot wordt eindelijk gebruikt en beland op 13 juli in de Prinsentuin in Leeuwarden. De ochtend daarna, om 9 uur zou het startschot klinken voor de eerste van zes etappes van de in totaal ruim 200 kilometer lange tocht. 's Avonds eerst met z'n allen wat drinken, ijsje eten en wat eten bij 'De Lachende Koe' en daarna in een winderig en regenachtig leeuwarden de tent maar opzoeken en proberen te slapen.

Het is alweer vroeg dag en iedereen wordt gewekt door kooktoestelletjes, tentstokken, gesleep met boten en veel geklets. Ik heb zelf al meerdere van dit soort tochten meegemaakt en weet hoe vroeg kanoërs al aan de gang gaan, maar voor mijn clubgenoten was dit een nieuwe ervaring :-) . Zelf kan ik redelijk snel mijn boot geheel bepakt en bezakt hebben en was al klaar voor vertrek toen ik naar de anderen toeliep die druk bezig waren hoe de boot geladen moest gaan worden en hoeveel koffie er mee moest voor onderweg. Maar er was nog geen haast want eerst moest de commissaris van de Koningin van Friesland nog een toespraak houden en vanaf het prachtige Statenjacht het startschot geven. Hierna gingen we op weg. Gert, Marianne, Louis en Hettie in Rooie Stien, en ik in mijn eigen Kajett. Het eerste stukje beschut door Leeuwarden, uitgezwaaid vanaf de kant en vanaf de motor en zeiljachten die dezelfde tocht doen. Maar meteen na Leeuwarden werd duidelijk dat dit geen makkelijke dag zouworden. De route loopt kaarsrecht via Sneek naar IJlst, een kleine 30 kilometer, recht tegen de harde wind in. De rietkragen geven weinig beschutting er is geen ontkomen aan. Het is droog, bewolkt, niet koud, maar er moest gewerkt worden. Ik merkte zelf heel erg goed dat dit mijn eerste kanotocht van het seizoen was en kon mij erg goed indenken hoe Stien ver achter mij moest worstelen.

In Sneek, samen met een stel andere kajakkers, blindelings naar de stempelpost gevaren waar deze verleden keer was . Daar hoorden we dat deze nu in in het Havenkantoor was, aan de andere kant van Sneek, dus we moesten terug, tegen het drukke vaarverkeer in, maar met de wind mee, naar de stempelpost. Het is natuurlijk wel een 11-stedentocht, dus je moet wel je stempelkaart vol krijgen! We kwamen vele kanoërs tegen, maar nog geen Rooie Stien... Stempeltje gehaald en weer terug, weer tegen de wind in door Sneek en daarna weer het open water op. De 'Geeuw' , op naar IJlst, nog 6 kilometer. Voor die eerste dag zijn dat zes lange kilometers. Flinke spierpijn aan de linkerkant. Hoe zou het met Stien gaan? Ik ga in IJlst maar wat lekkers halen om de vermoeide bemanning wat suikers toe te dienen. Echte originele IJlster gevulde koeken worden het, ze zijn nog warm.

Ruim tweeëneenhalf uur later komt Stien binnen. Ze zijn niet blij. Alles doet pijn, tegenwind, een te lage brug, bootwagen ingestort, tegenwind, zware boot, tegenwind en nog het één en ander. Narigheid. Zelfs de woorden 'we stoppen ermee' komen langs, dus even proberen de moed erin te houden en niet te vertellen hoe groot het Slotermeer is en hoe lang het laatste stuk naar Stavoren lijkt. Iedereen een gevulde koek en de tenten neerzetten en voorgesteld om een koud biertje te drinken op een terrasje. Dat laatste bracht eindelijk een glimlach teweeg, het grote toverwoord is toch weer 'koud bier . . .' (en weer geen Coca-Cola). Die avond lijkt de wind wat af te nemen en dat geeft toch weer wat hoop voor dinsdag.........

De volgende ochtend ziet er redelijk stabiel uit. De bomen gaan wel wat heen en weer, maar onze kampeerplek ligt ook wat beschut. Er was gisteren al besloten om Rooie Stien veel lichter te belasten, dus de bagage gaat in de blauwe container die iedere dag met ons meereist. Een zeer goede service van de Elfstedenorganisatie! Ik ben zelf alweer vroeg op het water en als ik na een ruim uur op het Slotermeer aankom moet ik erg aan de Stien bemanning denken. Een harde wind, schuin tegen met een continue stevige deining zorgen ervoor dat ik in een kleine 40 minuten aan de overkant ben. Ik wordt in de gaten gehouden door twee kanoërs voor mij, en ik hou op mijn beurt dan vaarders achter mij in het oog. Verder is er nog niemand op het meer aanwezig, daarvoor is het nog te vroeg. Even stempelen in Sloten, een 'stad' waar je in een ruime minuut dwars doorheen vaart en dan weer terug naar het Slotermeer. Deze keer linksaf richting Balk, nu kan ik redelijk aan hoger wal blijven want met een kajett is dwarse wind niet echt lollig. Bij Balk heel even de boot uit, benen strekken en daarna weer door de 'Luts' op . De Luts is het enige stukje water van de 40 km vandaag waarop je geen (tegen)wind hebt. Een zeer on-fries stukje water waarbij de bomen over het oude riviertje heengroeien. Dit geluk is van korte duur want na een bocht naar rechts is alle beschutting weg. Ik heb hier veel vaker gevaren en weet wat er gaat komen. Een stuk open water tot aan Galamadammen en daarna nog over de Morra. Twee kilometers recht tegen de zeer harde wind in. En het kan daar ook nog heel erg druk zijn met zeil en motorboten. Al die dingen kwamen uit, over de Morra was zeer hard werken, mijn Kajett stampte door de golven heen en ik ben maar ver van de vaargeul afgebleven want die was ook zeer druk. Het Johan Friso Kanaal, de laatste 6km naar Stavoren, had nog steeds dezelfde zeer zware tegenwind, maar hier de blik op oneindig en doorvaren . Om 13:50 uur kon ik aanleggen bij de kampeerplek. Ik heb mijn tent neergegooid en vastgeprikt aan de grond en heb aan Louis in Stien een SMS gestuurd: 'probeer bij Galamadammen een sleep te regelen'. Uren later komen ze binnen, het blijkt dat ze het Slotermeer zijn overgesleept, net zoals vele andere boten trouwens en ook de laatste 9km zijn ze door gemotoriseerde Elfsteden-deelnemers op sleeptouw genomen. Een zeer goede service van deze motorjachten!

Stien heeft het zwaar gehad, maar door de sleepdiensten was het moreel niet kapot. Dus weer stempeltje halen, een Ambachtelijke IJlster krentebol eten, tentjes bouwen, en het ritueel van bier en peuken werd weer in gang gezet. Het dagmenu van de Posthoorn ging er die avond goed in. De spierpijn had zich in alle hevigheid in twee schouders genesteld.

Woensdag is de etappe naar Bolsward. Het grote water komt niet meer terug, vanaf nu zijn het alleen nog maar slootjes en kanalen in allerlei soorten en maten. Én: met een beetje mazzel wat rugwind. Ik ben weer weg als het grootste deel van de deelnemers nog koffie zit te maken voor de tent, 07:30 ben ik op het water. Ik zeg meestal: 'kamperen kan heel leuk zijn, maar varen doe ik het liefst alleen..' Heerlijk rustig langs de dijk naar Hindeloopen. Hier is de VVV net open om de zesde stempel op de kaart te zetten, daarna een uurtje verder varen naar Workum. Ook daar weer een stukje over de markt wandelen en echte originele Workumer Boterkoeken gehaald voor de Stienbemanning. Ook hier naar de VVV en weer onderweg. De laatste 14 km gaan over de Workumer Trekvaart naar Bolsward. Het gaat erg lekker vandaag en om 12:50 uur sta ik al op de kampeerplek van Bolsward bij een verzorgingshuis. In het stadje wat inkopen doen, rondkijken, stempelen in het gemeentehuis en mijn handen goed insmeren vanwege zonnebrand. De spierpijn is helemaal weg! De plaatselijke Chinees wilde ons niet bedienen dus bracht een goeie snackbar uitkomst. Morgen Pizza!!

De Stien bemanning verbaast zich wat over het kanoërs ritme. Heel vroeg opstaan en sommigen, waaronder ikzelf, al vroeg op het water, en 's avonds rond half elf valt de camping stil, op hevig gesnurk na.

Dag 4: Via Harlingen naar Franeker . Het weer ziet er goed uit hoewel het nog steeds flink waait. Ik zie om kwart over 6 de eerste mensen al wegvaren en zit zelf om 7 uur ook in de boot. Het is heerlijk rustig op het water en zo vaar ik dwars door de weilanden en kleine dorpjes naar Harlingen in een kleine drie uur. Het dorp is nog aan het wakker worden, de markt was nog in aanbouw en de VVV dame zette de zoveelste stempel. Bij de warme bakker de overheerlijke Ambachtelijke Harlinger Koeken gekocht en na nog wat rondgewandeld te hebben weer in de boot gestapt. Een klein stukje naar het van Harinxmakanaal. Hier ging het met een noodgang, met een lange slag en rugwind naar Franeker. (8 km. in 52 minuten). Als ik om 11:50 mijn tent neerzet begint het te stortregenen. Dat beloofd wat voor morgen. Ik maak maar weer een uitgebreide stadsrondwandeling voordat de rest binnenkomt. Stempelen kan pas laat in de middag.

De Paesana Speciale (pikant gerecht) is weer uitstekend en ik krijg hem net niet helemaal op. Ook de anderen hebben moeite met de porties van Antonello. De pizza's zijn heerlijk, maar waarom wordt ook hier weer die inferieure Pepsi geschonken?

Er wordt al druk gespeculeerd over de tocht van morgen. Het langste traject van 44 km naar Dokkum via de hoge Kleiroute. Hierin moet ook nog twee keer overgedragen worden. Ik zie wat bezorgde blikken aan tafel, zeker als ook het nieuws komt dat je ruim voor vijf uur in Dokkum moet zijn omdat de brug dan niet meer bediend wordt. Kajaks hebben daar geen problemen maar voor de grote C-10's moet de brug open! We moeten dus nog vroeger wakker en Stien zo licht mogelijk.

Het regent als ik wakker wordt, en niet zo'n beetje ook. Het is kwart voor zes. Even mopperen en dan toch maar weer slaapzak inpakken, matrasje oprollen, tassen inpakken en dan pas de tent openmaken om naar de regen te kijken. Zo snel mogelijk de troep in mijn boot en in de container zodat ik binnen het halfuur vaarklaar ben. In de kantine is thee en broodjes en daar wacht ik even de ergste stortbui af. Om 06:30 ga ik varen. Ook de rest is al druk aan het inpakken: Dokkum is ver weg.

De wind is gunstig, voor de rest is het weer niet lekker. Guur en regen. De route is goed, weer door de velden heen, mooie slootjes, kleine dorpjes en de overdraagpunten zijn goed te doen. De Finkumervaart naar Bartlehiem brak mij wat op omdat je je op de afstanden gaat verkijken maar toen ik onder de befaamde Bartlehiemse Brug doorvoer werd mij toegeschreewd: 'Je bent de vijfde kanoër vandaag'. Dat voelde goed en op de Dokkumer Ee kon weer gas worden gegeven. Hier was het lekker druk met bootjes, zodoende was ik om één uur al in Dokkum. Dat ging goed.

Ik wist nog van een vorige 11-stedentocht dat de camping van Dokkum in een modderpoel kan veranderen, dus ik zocht een tactische plek uit voor mijn tent. (Dat was maar goed ook want de volgende ochtend was het inderdaad een waterballet.) Dokkum is een leuk stadje met echte Dokkummer Koeken en redelijk ijs. De stempelpost was in het oude gemeentehuis aan de haven. Zou Rooie Stien het redden voordat de brugwachter naar huis gaat? Gelukkig, rond half vijf komen ze aan. Ze hebben niet twee, maar drie keer overgedragen. Midden in de kleiroute was een tijdelijk bruggetje ook te laag, en dat heeft ze behoorlijk opgehouden.

Bij de broodjes Shoarma (met Coke!! .. feest!) die avond wordt de tocht van morgen besproken. Het is de bedoeling dat alle kanoërs om 14 uur vlak bij Leeuwarden verzamelen na 30 km. varen, om dan gezamenlijk ingehaald te worden in de Prinsentuin. De volgende ochtend is het werkelijk takkeweer. Grote regendruppels en harde wind, tegenwind natuurlijk. De camping is verzopen en iedereen heeft niet zo'n haast.

Om half negen gaan we het water op maar ondanks de tegenwind ben ik twee uur later al in Bartlehiem. Ik neem de officiële route langs Oudkerk, Oenkerk, Giekerk en vaar nu echt langzaam om niet te lang stil te hoeven liggen bij Leeuwarden. Echter op de Bonkevaart, vlak voorbij de finishpaal van de schaatsroute, begint het te onweren. Dit gooit alle plannen en voornemens in het water en als er dan ook nog een wolkbreuk over mij heenkomt geef ik gas naar de Prinsentuin. Dan maar geen grootse intocht. Onweer, storm en stortregens . . . . . . om 12:20 ben ik klaar met de Elfstedentocht. Ik wil een warme douche en droge kleren en dat ga ik zo snel mogelijk doen.

Een ruim uur later komen de c10's binnen. De Rode Wolk, De Vliegende Hollander en Rooie Stien krijgen veel applaus en getoeter van de motorjachten. Even later komt een grote groep kajakkers de Prinsentuin binnenvaren.

Iedereen heeft het gehaald, en het had er in het begin van de week wel even anders uitgezien, dus daar ben ik erg blij over. In de Koperen Tuin werd de laatste stempel geplaatst en het Elfstedenkruisje uitgereikt. Dat was het dan. Boten opladen, spullen inpakken en terug naar huis. Zondag krijgen ze een Leeuwarder Specialiteit in onze kantine: Us Heit.

Dank aan WSV de Meeuwen voor de organisatie en aan alle anderen die hebben meegevaren.

MK