Home

Cursus

I.C.F. Grachtentochten

Agenda

Nieuws

Tochtverslagen

Lidmaatschap

Links

Gastenboek

Contact

Reglementen

Klik hier voor verslagen en foto's van de I.C.F. Grachtentochten

Klik hier voor een verslag van de Elfstedentocht 2008

Klik hier voor onze eigen ICF Grachtentochten

_______________________________________

Becky Mason en Reid McLachlan geven les in Amsterdam.

Zaterdag 8 oktober om ongeveer 10 's,ochtends komen Becky en Reid aan op de vereniging om twee lessen te geven.
De eerste om ongeveer half elf en de tweede om ongeveer twee uur. Na een korte voorstel rondé op de kant gingen de 6 leerlingen met Becky en Reid het water op. Gelukkig viel de wind mee en kon de eerste les tussen het ganzen eiland en de jachthaven worden gegeven.
Wat iedereen opviel was het enthousiasme en het gemak waarmee Becky en Reid peddelde.
Dat is wat we jullie willen leren met verschillende technieken de boot laten doen wat jij wil . Na een korte maar duidelijke uitleg gingen de leerlingen in groepjes van drie aan de slag. Met een op drie begeleiding kreeg iedereen de nieuw geleerde slagen goed onder de knie.
Vervolgens werd de groep terug geroepen naast elkaar en werden de volgende slagen die geleerd moesten worden door Becky voorgedaan.
Om ongeveer een uur kwam de eerste les groep moe maar voldaan (en een beetje nat van helaas een buitje) terug. Na de lunch kregen de leerlingen een certificaat die Rob van dijk en Valerie welch verzorgd hadden met de handtekening van Becky en Reid.
De tweede groep bestond ook uit 6 leerlingen.
Helaas was de wind iets gedraaid en sterker geworden ,dus werd er uitgeweken naar het kommetje naast het Piet Wiedijk park.
Deze lokatie was iets kleiner maar wel bijna wind stil,wat wel zo lekker is als je nieuwe en moeilijkere slagen leert.
Ook bij de tweede les was het plezier in het varen duidelijk te merken.
De manier van uitleggen was het zelfde als 's,ochtends,Becky deed de slagen voor en Reid gaf stap voor stap uitleg over de bewegingen .
Waarna iedereen de finesse werd bijgebracht ,zonder te zeggen dat het niet goed was maar door aan te geven wat het makkelijker maakt.
Sommige slagen waren makkelijker dan andere maar wel heel leuk om een keer te proberen .
Om half 5 kwam ook de tweede groep terug op de club ,net als de eerste ook moe ,voldaan en nat.
Na het uitreiken van de diploma's was er tijd voor een drankje ,voordat we gezamenlijk gingen eten.( nog bedankt voor het halen Rob)
Een geweldige rijsttafel met plaats voor 22 personen ,met voor elk wat wils .
Na het eten gaven Becky en Reid een lezing . Wat kan je verwachten van een lezing? Dit was een leuke en verrassende dia presentatie over ,Bill Mason,Becky Mason ,Reid McLachlan de natuur in Canada en over de nieuwe DVD van Becky .
Deze dvd bevat leuke en unieke beelden van slagen onder water gefilmd.
Ook hier was het enthousiasme van beide heel aanstekelijk. Al met al was het een hele leuke en vooral leerzame dag.
Ik hoop dat alle leerlingen de nieuw geleerde slagen goed onder de knie krijgen en dat deze dag ieder een lang zal onthouden.

Ik wil dan ook ieder een die dit mogelijk hebben gemaakt hartelijk bedanken.

Tot ziens op het water of bij een ander evenement.

Louis v.d. kroon

_______________________________________

Zaterdag 16 April

UTRECHTSE GRACHTENTOCHT: TKBN/NKB- TweeBondenTocht.

De NKB en de TKBN hebben een gezamenlijke tocht uitgezet in Utrecht.
Van uit de toer commissie van onze vereniging was besloten om deze tocht op te nemen in onze kalender.
Dus stonden er zaterdagmorgen 14 personen klaar om te gaan varen.
Marcel en Susan, Cor en Marleen, Martin K en Chris gingen met hun eigen kajak.
Gert, Jan, Martin W, Eric M, Marianne, Gea, Hetty en Louis waren de bemanning van Rooie Stien.
De start was vlak bij stadion Galgewaard waar bleek dat de opkomst goed was ,70 boten. (normaal 25)
We begonnen op de licht stromende kromme Rijn.
Daar merkte wij al snel dat Marleen een takke wijf is J JJ.
Via de kromme Rijn ging de tocht de oude gracht op.
Langs de lage terrasjes, die door het vroege tijdstip leeg waren.
Cor kwam gezellig een stukje naast Rooie Stien varen.
Op de vraag aan Cor is dit je goede oor antwoordde hij we gaan nog even recht door.
Wij wisten genoeg J J J.
Daarna kwamen we op de buiten singel waar een korte stop gepland was.
Hier vond Martin K zijn peddel maatje de wouskabouter (nog van de elf steden tocht).
Er waren twee uitstap punten een in een parkje of iets verder bij een terrasje.
De meeste van ons clubje koos voor het park.
De thermos kannen en koekjes werden gepakt en toen kwam Gea met zelf gebakken cake.
Dat ging er goed in en nadat het toilet (lees Rododendrons) bezocht was ging het weer verder.
Via een mooi klein grachtje met mooie gebeeldhouwde stenen onder de lantaarn palen.
Waarna we weer op de oude gracht uit kwamen waar het nu drukker en gezelliger was.
Voorts ging de trip weer terug naar het startpunt dus tegen de stroom in.
En wat doet Deivrouw gaat ze droge koekjes uitdelen.
Dus Rooie Stien viel hele maal stil omdat iedereen alle energie nodig had om de koek weg te krijgen.
Ja als je niet peddelt ga je van zelf naar achter (ook als je banaan eet dipedipedipedip).
Vanaf dit punt was de georganiseerde tocht voorbij.
Gezien het vroege tijdstip en het schitterende weer besloten we iets verderop een lunch dan wel extra koffiestop te houden.
Volgens Martin W was er een mooi plekje om te stoppen ongeveer 15 minuten verder.
Dus tegen de stroming in ging het verder, op zoek naar de stilte (langs de A27 en een of ander boemel spoortje)
Martin W had gelijk er was toch een mooi plekje om uit te stappen en te genieten van nog een bakkie.
Toen alles opwas op de eitjes van Marianne na ,gingen we terug .
Met de stoom mee ging dat zonder problemen ,nu alleen nog de boten opladen en naar huis.
Op de club ging alles er weer net zo goed af en met een drankje van het bestuur werd de dag afgesloten.
Ik heb genoten van de tocht en het hele gezelschap .

Ps complimenten aan de bemanning van Rooie Stien het ging SUPPER.

Groet Louis

________________________________________

Pinkster Weekend 21/05/10: klik hier voor fotoalbum pinksterkamp

We kwamen aan op een jachthaven/camping waar we 3 nachten gingen slapen. Het eerste wat we deden was de tent op zetten zodat we dat niet in het donker hoefde te doen. toen onze tent stond gingen we gezellig bij de rest zitten en kletsen tot we naar bed gingen. Het slapen viel heel erg mee het was niet koud en niet te warm en ook al door het gesnurk van onze ooms (Gert en Jan) en Robbie hebben wij heerlijk geslapen we waren wel bang dat we tegen elkaar aan gingen liggen maar gelukkig deden we het geen van beiden.

22/05/10: alleen het was s ’ochtends een hel in de tent je werd er uit gebrand door de ochtend zon een sauna was er niks bij. De tweede dag begon met een heerlijke bak koffie/thee. We werden de hele dag moeimakers genoemd door iedereen en de grootste moeimaker zelf a.k.a. Louis. Die dag gingen de Vinkeveenseplas route varen na 10 minuten kwamen we er achter dat we de route omgekeerd deden onder weg hebben we veel gelachen en gezien van mooie grote huizen tot kleine duikende ganzen al met al een MOEI makende toch maar wel heel leuk en gezellig. Na terugkeer hebben we weer gezellig met elkaar gezeten. En later op de avond kropen we allemaal weer ons nest in het was een VERMOEI makende dag

23/05/10: weer een ochtend uit hel weer die brandende zon op je kop na dat iedereen ze eigen dingetje had gedaan maakte sommige zich klaar om weer te gaan varen. John: ik ging niet mee met de groep ik had last van spier pijn van de week tevoren toen was ik al een week wezen kamperen in de Ardenne met school. Dus had ik het wel een beetje gezien met de activiteiten de dag dat ik op de camping was heerlijk ik er rustig samen met mijn moeder gewoon lui wezen het was een heerlijke dag. Dillan : in tegenstelling tot John was ik wel meegegaan met de tocht. Had in het begin een klein beetje last van mijn arm maar na een tijdje voelde ik het niet meer. we hadden Veel gedag gezegd tegen de voorbij komende boten. Nog aan het begin van de tocht werd herinnerd dat Jaap jarig was. Wij waren in Rooie Stien even hard gaan peddelen om naast zijn boot te komen en begonnen toen uit volle borst te zingen. Net als de eerste tocht was er geen wolk aan de lucht en hadden we een “verschrikkelijk” leven. Voorbij de helft van de tocht zagen we een meeuw die de hele tijd aan het neerstrijken was op een roof-seis om die weg te jagen. Toen we het eind van de tocht naderde kreeg iedereen wel een beetje zin in een kop koffie (of iets anders) alleen konden we geen plek vinden waar we wat konden krijgen. Tijdens onze “zoektocht” naar wat te drinken waren we al best dicht bij de camping gekomen dus waren we daar maar heen gegaan om iets te kunnen drinken. Voor de rest van de dag was het hetzelfde als de dag ervoor we hadden ge BBQt en gezellig gezeten tot laat in de nacht.

24/05/10: de zon was nog steeds even fel als de vorige ochtenden. Sommige mensen waren de voorgaande dag al naar huis gegaan. Het was de dag dat we eindelijk weer naar huis gingen want we hadden het toch zo verschrikkelijk daar: lekker in de zon zitten met een drankje erbij. Wij waren de eersten die onze tent gingen inpakken, dan hadden we dat alvast gedaan. Dillan: toen ik mijn matje voor de 500ste keer aan het inpakken was ,was John de tent al aan het opruimen. Naderhand hadden we nog ff gezwommen. Toen de tijd aan brak dat alles in de auto moest worden geladen kwam er dan uiteindelijk een einde aan ons verschrikkelijk weekend. Terug op de kano vereniging (een half uur na het vertrek) nog ff een verschrikkelijke middag gehad in de zon. HET MOEI-MAKENDSTE PINKSTER WEEKEND OOIT.

DOOR: John & Dillan

klik hier voor fotoalbum pinksterkamp Je kan hier zelf je eigen foto's naartoe uploaden!

____________________________________

Deze groep heeft zaterdag de 25e gevaren in Zuid Holland.

klik HIER voor foto's van de toertocht omgeving Woerden in het westen van Utrecht.

_________________________________________

Zondag 25 april: Rondje Kanis – Woerden – Kanis Bloesem, lammetjes, pinksterbloemen, grutto’s: de clubtocht op 25 april bracht ons alles wat je maar mag verlangen van een mooie lentedag. En nog meer dan dat, want zoals je op een van de foto’s kunt zien wist Cor ook nog een kreeft te vangen in zijn omgeslagen kano. We hebben een hele middag kunnen genieten van de flora en fauna rond het vele blauw van het Groene Hart.

Martin W. had een prachtig rondje van een kilometer of 18 uitgezet. Als beginneling voel ik me erg onhandig met boten vervoeren, routes uitzetten et cetera dus ik prijs me gelukkig dat ik lid ben van een club die zulke tochtjes organiseert!

Tegen elven werd de KVS-club-trailer geparkeerd langs de Kamerikse Wetering in het dorpje Kanis. De negen deelnemers vormden een aardige dwarsdoorsnee van het KVS-ledenbestand. Er werd dan ook een bonte verzameling boten afgeladen, variërend van comfortabele ‘instapmodellen’ tot een supersnelle sportieve K2.

Het begon meteen goed: een hele serie superlage bruggen, met de eerste zwempartijen als gevolg.

Vanwege de naderende Koninginnedag had het dorpscomité van Kanis er een paar extra loopbruggen aangelegd waarbij we moesten overdragen. Gelukkig bleek het water niet koud en het voorjaarszonnetje was voldoende om de doorweekte pakken weer snel te drogen.

Op de fiets- en wandelpaden was het druk, maar op het water was alle ruimte. De route ging langs Kamerik, via een stukje Oude Rijn door de bebouwde kom van Woerden, vervolgens over de Grecht. Daar was het tijd voor een korte pauze: even languit in het gras. Uitzicht over de polders, luisteren naar de grutto’s. Via de Kamerik Mijzijdepolder gingen we vervolgens weer terug naar Kanis. Een tintje gekleurder stapten we weer terug in de auto’s. Het was super. Ik kijk alweer uit naar de volgende clubtocht (Pinksterkamp) en Cor kijkt uit naar z’n eerste les.

Martin en Louis, dank voor het organiseren!

_________________________________________

___________________________________

VERSLAG

Hieronder staat een verslag van Johnny:

Pinkster weekend

Het pinkster weekend was op zich best leuk.

En de camping waar we op zaten was wel voorzien van alle benodigdheden

Dit was mijn eerste keer mee met het pinkster weekend en vond het ook heel leuk

Er is veel gelachen s’avonds de mannen hadden dan allemaal wel een biertje of 3 op en begonnen melig te doen waar ik me zelf ook wel ik kan plaatsen. Maar goed ik heb opzich niet zo veel gevaren ben ook niet erg ervaren maar goed ik heb me best gedaan en dat is wat telt. Toen we aan kwamen hebben we allemaal onze tent op gezet mijn moeder en louis die een achterlijke grote tipie hadden. Hadden de tent zo een beetje in het midden daar tegen over hadden marianne en eric hun luxe auto staan (auto nee een woon wagen) en naast de tipie stonde gert,jan en robby daar naast weer mar,antoin en sonja en daar achter stond ik lekker afgelegen weg bij de drukte . 2e dag : de meeste van ons waren al vroeg waker zo zag ik jan, gert en robby al op de dijk zitten rond een uur of 8 daar in tegen kwamen mijn moeder(hetty) en louis laat uit de tent net als marianne en eric.ik had die nacht goed geslapen ik zat op de dijk te kijken wie en wat er al wakker was en wie uit zijn tent kwam. ik zat te kijken en opeens zag ik sacha uit haar tent rennen met der tanden borstel in der hand naar de wc. Toen kwamen haar ouders er ook uit onder tussen waren de mensen die wakker waren al aan hun ontbijt begonnen. maar ik moest wachten op mijn ouders die niet uit hun bed waren te branden .rond een uur of 11 gingen we varen ik in een eska dat ging eerst wel goed. mijn moeder en louis zaten in rucni hun eigen canadees met jan als mede passagier. We hadden voor ogen om naar sneek te varen oja ik had nog niet verteld waar we waren we waren op een camping in heeg maar ja mijn moeder en ik trokken het niet en .dus jan. Louis .hetty en ik gingen af bij ijlst en hebben daar wat gegeten en zijn weer terug gevaren ik heb onder weg geruild met jan van boot. terug op de camping heb ik gezwommen enzo en s’avonds laat naar bed

3e dag ging ik niet mee met de vaarders en heb ik het leuk gehad op de camping . de laatste dag ging ik op mijn moeders plaats in de Canadees en we hebben een klein rondje gevaren en onder weg was het zo mooi we zagen zelfs een kiekendief een meerkoeten jong te pakken nemen en dan ook nog met de 3 v/d kroon broertjes te zitten is gewoon lachen dit was mijn verhaal van het pinkster weekend

John Rutte

Verslag van de VELUWERALLY, 28-9-2008:

Rooie Stien op de IJssel

Zaterdag 27 september was het verzamelen bij Kanovereniging Sloterplas.
Tot op het laatste moment was het nog een beetje onduidelijk wie er allemaal mee zouden gaan. We begonnen met 8 personen, later werden het er 6, weer later 8 en mogelijk 9.

Die betreffende zaterdag rond 13.00 uur waren Louis, Hetty, Jan, Erik, Marianne, Nelie en ikzelf aanwezig op de club. Allemaal bepakt en bezakt, klaar om het kampeer- en vaaravontuur aan te gaan. Alles vakkundig in de auto’s gestapeld, Rooie Stien op de trailer en op naar Giesbeek. Rond 14.15 uur vertrokken we en we hadden geluk met het verkeer en ook met het mooie weer. Ongeveer 16.00 uur aangekomen in Giesbeek. Mooie camping aan de IJssel, aan een baai met een zandstrand en veel glooiingen in het landschap er omheen. Eerst even rondgewandeld en de Tentipi tenten bekeken. Onder de grootste was een kampvuur waar we ons later op de avond even konden opwarmen. Onder een andere was een uitstalling van een kampeerwinkel, waaronder houten klapstoelen, bijltjes, en lichtgewicht kookgerei. Verder was er niet veel op deze camping. Toiletten en wasbakken met alleen koud water, geen douches. De hele beautycase voor niets meegenomen!

Tentjes allemaal opgezet, stoeltjes en tafeltjes neergezet, bier en rosé open, en nog heerlijk van het warme nazomerweer genoten. ’t Was ruim boven de 20° C. Terwijl we daar zo lekker zaten kwamen er bekenden voorbij van het team dat de Elfstedentocht heeft gevaren in juli. Ik ken ze geen van allen, maar in ieder geval was daar “buurman” uit Friesland. Ik had daar wel verhalen over gehoord en bij de Schermerrally in Alkmaar kwamen we “buurman” ook al tegen. Rooie Stien werd ook door een aantal campinggasten herkend, waardoor er weer aanleiding was voor een praatje.

Tegen de tijd dat de zon onder ging kwam Marianne met twee eigengemaakte hartige taarten en volgens mij had Nelie er ook één gemaakt. Dat ging er in als koek!
De zon ging onder en het koelde flink af. Steeds meer laagjes kleding kwamen erbij. Kaarsjes gingen aan, nog wat bier en rosé, kortom, het was gezellig. Ikzelf werd wat slaperig en koud en ben even gaan opwarmen in de Tentipi tent om vervolgens m’n slaapzak in te duiken. Ik hoorde de volgende ochtend dat Theo (hij heeft onlangs nog de Grachtentocht in Amsterdam gevaren) er ook bij was komen zitten en dat ’t nog gezellig en laat geworden was. Ik heb er niets van gehoord, was binnen vijf minuten vertrokken.

Zondag 28 september

Eerst rond 02.00 uur wakker geworden van de dorpsjeugd die terug fietste van de disco of een schuurfeest, onderwijl luid “wakker worden” schreeuwend. ’t Was intussen flink kouder geworden en de voorspelde mist kwam al langzaam opzetten. Één voor één hoorde ik tentjes open geritst worden en vervolgens het geklater van overtollig bier. Een enkele keer zelfs in stereo! Geprobeerd nog wat te slapen, want om 06.00 uur zou de wekker gaan (ZES UUR!!!). Toen die uiteindelijk af ging toch nog even omgedraaid en op snooze gezet. Bij de derde keer pas uit de slaapzak gekomen. Zodra ik die open ritste voelde ik het al, erg koud en vochtig. Snel aankleden, jammer genoeg mijn kleding niet in de slaapzak gestopt, waardoor alles vochtig en koud aan moest, brrrr. Buiten was het nog aardedonker en er hing een hele dikke mist over de camping. Snel koffiezetten. Langzaam werden de anderen ook wakker. Nelie was in ieder geval wakker geworden van mijn mobieltje. (Nee, ik had hem niet aan staan in de boot, hij diende deze keer alleen als wekker...) Hetty had helaas een hele slecht nacht gehad, weinig geslapen door kou en vocht en toen ze eindelijk net lekker lag te slapen werd ze al weer wakker gemaakt. Dat viel niet helemaal in goede aarde, zelfs het aanbod van een kopje koffie mocht even niet baten. Eerst maar even rustig bij laten komen... Dit had trouwens ook een positieve kant: als er al iemand op de camping zich verslapen had, de 100 km vaarders bijvoorbeeld want die zouden eerder vertrekken dan wij, dan waren ze nu in ieder geval wakker.

Na wat blauwbekken in het natte gras, warme koffie tussen onze handen om op te warmen, kwam het geweldige nieuws; de tocht was tot nader order uitgesteld vanwege de dikke mist. Een domper voor de 100 km vaarders. Wie niet vóór 13.00 uur in Deventer aankwam mocht niet door naar Kampen. Deze 100 km rally was dus alleen voor de hele snelle jongens. Voor de overigen was dit nieuws ook niet echt leuk, helemaal voor niets om 06.00 uur opgestaan. Uiteindelijk was het bijna 09.30 uur voor wij van de 50 km rally het water opgingen. Maar het geweldige uitzicht vergoedde veel. Het feit dat de zon al lekker door kwam, de hele baai vol met kleurige kano’s lag en er nog wat lichte mistflarden over de IJssel zweefden zorgde bij iedereen voor een vrolijker stemming. We kregen er enorm zin in!

Omdat ik zelf niet veel ervaring heb, moest ik nog erg op mijn slag letten, waardoor ik onderweg niet alle details opgeslagen heb. Zodra ik om me heen ging kijken of praten raakte ik uit de pas. Vandaar dat jullie waarschijnlijk wat verhalen zullen missen. Maar goed, we gingen de baai uit en de IJssel op, Jan als slagman, daarachter Eric en Marianne, Erwin en Marianne, ikzelf, Nelie en achterop Louis als stuurman. We gingen lekker met de stroom mee en al gauw hadden we de slag te pakken. Voor Louis was het langs de kribben wat zwaarder sturen door de stromingen daar. Af en toe kwamen er grote schepen langs die wat deining veroorzaakten, maar het viel allemaal reuze mee. Toen we de eerste controlepost bereikten, stond daar iemand in het water met een bord met knijpers en daar de bonnetjes tussen, zo hoefden we niet te stoppen. Verderop werden er vanaf de kant appeltjes in de boot geworpen.

Onderweg werd Rooie Stien keer op keer herkend en toegeroepen. Af en toe werd er een praatje gemaakt met andere kanoërs. Een 13-jarige jongen ging alleen de 50 km doen, hij voer al vanaf zijn 8ste en had een zeer mooie slag. Verder grote bewondering voor de man in de zeekajak, moet erg zwaar geweest zijn. Ook zagen we nog een waaghals die langs het achtersteven van een vrachtschip meevoer in de stroming. Hij moest erg oppassen dat hij niet te ver achter raakte om niet in de schroef terecht te komen. Ongeveer halverwege de tocht zijn we aan de kant gegaan voor een pauze, daarna was de volgende controlepost in Zutphen, waar Hetty op ons wachtte om foto’s te maken.

Verder kwamen we regelmatig een Canadees tegen met de naam ” ’t Con Amper”. Zij kwamen uit Kampen. Intussen was Erwin begonnen met Jordanese liedjes zingen. De Kampenaren konden we tot dan toe niet bewegen om mee te zingen. Erwin begon plotseling een echt Kampens lied te zingen. Toen viel het helemaal stil bij de Kampenaren, dat snapten ze niet van die Amsterdammers. Daarna zongen we “het is stil aan de overkant” en vervolgens “3 x 3 = 9 en Kampen zingt zijn eigen lied”, waarna zij eindelijk ook begonnen te zingen. Terwijl we zo zongen schoot de tocht flink op, nog 10 km tot Deventer en het was pas 14.00 uur. Op dat laatste stuk wisselde ik met Nelie en merkte dat links zitten een stuk beter ging, waardoor ik ook eens om me heen kon kijken. Wat een schitterende omgeving! Om 15.00 uur arriveerden we in Deventer. Er lag een lange steiger en we legden aan. Daar achter was een heuvel met stenen ertegen. Dat zag er niet makkelijk uit. Even rondgekeken en toen een ander plekje gevonden om Rooie Stien omhoog krijgen. Eenmaal bovenop de dijk Stien neergelegd, medailles opgehaald, drankje erbij en in het zonnetje zitten wachten tot Marianne en Erik de bus en trailer opgehaald hadden in Giesbeek. Dankzij de files reden we uiteindelijk pas rond 18.00 uur Deventer uit en waren we tegen 21.00 uur in Amsterdam, waar de natte tentjes nog even uitgepakt moesten worden. Het zit er weer op. Allemaal bedankt en tot de volgende tocht! Ik kijk er in ieder geval al naar uit.

Sandra Ilbrink

_________________________________________________________________________________

Verslag van de SCHERMER-RALLY

(31 augustus 2008) A. K. V. Odysseus - Alkmaar

Je kunt niet altijd nee zeggen als je lid van een vereniging bent en zodoende was ik gisteren (31/8) nummer 9 in de C10 tijdens de Schermerrally.

Louis kan er niet tegen ingelopen te worden, dus was het eerst talmen at HQ en moest er vervolgens puur gesociaal contact worden in Alkmaar. Wat heb je nog te vertellen als je elkaar tijdens de 11-stedentocht helemaal suf gepraat hebt? De overige toervaarders waren dus al weg.
Uiteindelijk is Stien gevuld en zijn we afgevaren. Het leek wel of we thuis waren. Het binnenwater rook hetzelfde als de gracht achter de vereniging. Of was het Rob?
Na Alkmaar hebben we het Noord-Hollands Kanaal opgezocht. De grote schare was waarschijnlijk nog met andere zaken bezig, want het was nog heerlijk rustig.

Ter hoogte van het pontje bij Akersloot werden we ingelopen door de wedstrijdboten. Het pontje was echter juist bezig met zijn oversteek. De leider van de wedstrijd had duidelijk geen trek om te wachten en ging gewoon onder de staalkabel door. Nummer 2 had ook geen trek om te wachten, maar dorst dezelfde actie niet aan. Hij moest wachten tot de pont weer op zijn gewone plekje was en de route vrijgegeven. Ik zal niet beschrijven hoe hij reageerde toen de pontbaas niet onmiddellijk de kabel liet zakken. Het verslag kan ook door kinderen gelezen worden.
Nadat we de Provincialeweg  bij West-Graftdijk waren gepasseerd moest er gerust worden en de benen gestrekt. Louis stuurde boot keurig naar een plekje langs de Zuiddijk waar de brandnetels en distels slechts 1 keer in het jaar worden gemaaid. Dat was duidelijk nog niet gebeurd. De zoektocht naar hondsdraf werd afgebroken door een telefoontje van de organisatie. De stempelpost was op 200 meter afstand aan de overzijde van het kanaal en ze hadden ons al gezien. Het gaat vaak om kleinigheden.

Na de ravitaillering zijn we de Vuile Graft opgevaren. Het begin (of desgewenst het einde) van de ringvaart rond de Schermer. Hier werd het varen leuker. Minder lange, rechte stukken. Aan bakboord de prachtige, 375-jarige Schermer met schitterende boerderijen en molens en aan stuurboord de al even mooie Eilandspolder met dito inhoud. Althans dat werd beweerd door Louis, die puur hoger zat dan wij. Wij keken veelal tegen hoge rietkragen aan en geloof me: als je een kilometer riet hebt gezien begint de volgende kilometer wat te vervelen. En het was een tochtje van 42 kilometer.  De volgende pleisterplaats was Grootschermer. Bijna letterlijk te nemen want Louis kon zich laten behandelen aan de beet van een daas. Ook konden we nu ook zelf van het uitzicht genieten. Het was een mooi doorkijkje over de Schermer, met aan de einder Alkmaar wat volgens de borden op 7 km afstand ligt. We zijn halverwege en teruggaan is geen optie meer. Ursem zijn we maar snel gepasseerd. Veel verborgen armoede geconstateerd en tijd voor maatschappelijk werk hebben we niet. Op naar Rustenburg: de laatste plek voor een plaspauze en het masseren van het zitvlees. Want ondanks de kussentjes was het een hele zit.

Het laatste stukje ringvaart was zwaar. Wat Martin achter me deed kon ik niet zien, maar ik geloof dat hij wel meedeed. Hetty had last van een blessure; Sandra was 90% van de tijd met haar mobieltje bezig; Eric liet zich erg snel afleiden, waardoor de peddels elkaar vaak raakten. Over Rob zeg ik maar niets en van mensen op de kant hoorden we telkens dat Louis niet moe kon worden van zijn bijdrage. Zodoende deden we met z’n vieren het werk en dat was niet anders tijdens de 11-stedentocht, begreep ik. Jan en Marianne zijn nog niet genoemd wat bij deze is goedgemaakt. We waren blij dat de tocht tegen de klok in gepland was, want toen we aan het einde van de middag het Noord-Hollands Kanaal weer bevoeren kwamen we tal van recreanten tegen die zich hadden afgekoeld met gele rakkers of gegist druivensap en golven dat zij maakten... Met dit prachtige weer zal het ontiegelijk druk zijn geweest op de route van het Alkmaardermeer naar huis. Want mooi weer was het! Je kunt precies zien welk merk en type zonnebril ik ophad. Maar beter dit als omgekeerd en dat ik zo’n Zorro-lapje rond de ogen heb. Krijg je daar weer commentaar op: balkje voor de ogen?? Aan het oefenen voor een affiche van Opsporing Verzocht??

Rond kwart over 5 waren we weer terug bij Odysseus en hadden er toen zo’n 7½ uur opzitten. De wedstrijd werd gewonnen in een tijd van 3 uur 9 minuten, als ik het goed onthouden heb.

Al met al een aardige training voor de grachtentocht. Ik vond het wel gezellig.

Rinus Goede

_________________________________________________

Verslag Giethoorn Pinksterweekend zaterdagtocht

(10 mei 2008) - door Martin Wolters

De eerste kanotocht van het KVS Pinksterweekend 2008 in Giethoorn werd gevaren op zaterdag.
Voor we konden varen, moesten we de boten vanaf de auto's en trailer naar de camping brengen. De camping ligt aan het grote recreatiemeer de Bovenwijde, aan de oostkant van de dorpsgracht, terwijl auto’s aan de westkant moeten blijven. Onze kampeerders hadden de tenten vlak aan het meer staan, zodat de standplaats van de tenten ook als startpunt van de kanotocht kon dienen. Sommige vaarders droegen de boten naar de camping, anderen maakten van de nood een deugd door alvast een stukje te varen. Behalve wij KVS, stonden ook kanoërs uit Duitsland op de camping.

We gingen varen met Marianne, Erik, Aldi, Antoin, Jan, Joke, Gert, Els, Jaap en Martin (W). De tocht ging vanaf de camping aan de zuidwesthoek van de Bovenwijde, gelijk richting de dorpsgracht van Giethoorn. Op het karakteristieke grachtje geldt eenrichtingsverkeer vanuit zuidelijke

richting. We zaten dus aan de goede kant om direct die Giethoornvibe er over de volle lengte in te klappen. Het was al vrij laat in de ochtend, dus het was al redelijk druk aan het worden op de smalle gracht. Met de kajaks gaat het wat vlotter dan de meeste fluister- en rondvaartboten in het gebied. Al gauw werden we op het eerste gedeelte lange tijd opgehouden door een trage brede rondvaartboot.

We voeren de hele gracht af in noordelijke richting. We passeerden ten noordoosten van Giethoorn het kleine meer het Molengat. Via een stukje Beneden Stouwe, volgden we weer de grachtroute in noordelijke richting, tot we niet verder naar het noorden konden. We kwamen uit bij de Noordse Elssloot, waar we in oostelijke richting het natuurgebied de Wieden in gingen. In de Wieden mag men wel varen, maar niet afmeren of aan land gaan. Bij de Stouwe sloegen we af naar het zuiden en begonnen aan de terugtocht richting het meer, de Bovenwijde. Via weer een stukje Beneden Stouwe vervolgende we naar het zuiden, via de Zuider Stouwe. Bij het bereiken van de Bovenwijde aan de noordkant, verlieten we weer het Wiedengebied. We zochten een strandje om aan land te kunnen, om te pauzeren. 

Wie rechtstreeks terug wilde naar de camping hoefde vanaf hier alleen diagonaal het meer over te steken. We vervolgden de tocht in een stuk Wieden ten oosten en zuidoosten van het meer. We voeren het natuurgebied halverwege de Bovenwijde binnen via de Klossenvaart, om via de Paaslooërvaart, Brouwersgaten en Hoosjesgracht, aan de zuidoostkant van het meer, de Wieden weer te verlaten. Onderweg passeerden we een uitkijktoren, waarin informatieborden een uitgebreid overzicht gaven van de in het gebied voorkomen vogels en andere dieren en bijzondere plantensoorten.

Bij het meer was de camping en daarmee het einde van de tocht weer in zicht. De dag was zeer zonnig en de tocht leuk. De overlast van snelle en lawaaïerige motorboten op de Bovenwijde en de extreme drukte van het watertoerisme vind ik persoonlijk een minpunt van het gebied. Anderzijds is het ook wel gezellig als je dezelfde groepjes mensen in boten, meerdere malen op de dag tegenkomt. Ondanks een beschadigde auto, drie aanvaringen en een in het watergevallen medekvs-er een geslaagde tocht.

Verslag Ilperveld en Varkenspolder vanaf kv Viking

in Amsterdam-Noord (Kadoelen) 06-07-‘08 door Martin Wolters

We reden zondagochtend 06-07-’08 tussen 09 en 10 uur weg bij onze KV aan de Sloterplas. De bestemming lag aan de andere kant van de Coentunnel, bij de KV Viking in Noord. De tocht zou van daaraf, naar het Ilperveld en de Varkenspolder voeren, het gebied ten oosten van Landsmeer en Den Ilp. We gingen met drie auto’s, zonder trailer. Hetty, Louis en Jan reden voorop, ik (Martin W) volgde en Marianne en Erik reden achter. Bij de Viking werden we opgewacht door twee ex KVS-er die ook mee gingen, Lia die nu bij KV Haarlem zit (zeekanoërs) en Hugo Lous van Viking, die de tocht zou leiden. Na een kop koffie ging het loos.

Hetty, Louis en Jan hadden een driemans Cherokee canadees bij zich om nog een beetje te trainen voor de aanstaande elfstedentocht. De rest ging per kajak. We voeren langs de Mc Donald onder de A10 door Noord uit en zagen Landsmeer al direct voor ons. Over de Nieuwe Gouw ging het langs de oostkant van Landsmeer in noordwestelijke richting naar Den Ilp. Ter hoogte van Den Ilp parkeerden we de boten op de kant voor een lange picknickpauze. Daarna vervolgden we de tocht via de Molensloot, Burgt en de Gouwsloot onder langs Ilpendam. We kruisten het Noordhollandskanaal (varend) en via de Landsloot en Nonksloot voeren we richting het vaardorp Watergang. In het veld voor Watergang werden we blij verwelkomd door grote kuddes schapen, die luid blatend uit de verte naar ons toe kwamen rennen. Het land lag zo laag ten opzichte van het water, dat je voorliggers die een bocht waren omgegaan boven het grasland zag uitsteken. We voeren een plas over, waar we aan de andere kant het dorp Watergang zagen. Varen door het langgerekte dorpje is een speciale belevenis à la Giethoorn, maar dan rustiger, maar ook korter. Op sommige stukken was het water in de gracht opvallend zwaar. De driemans canadees had daar vooral last van, door de grotere waterverplaatsing. Maar ook voor de kajaks was het op enkele stukken net of je door modder ploegde. Verder was het bij één behoorlijk lage brug nog even de vraag of de canadees zou passen, maar dat bleek gelukkig geen probleem. Na Watergang keerden we terug over het NoordHollandskanaal en voeren we via de Buismansloot en de Oostkerke Breek (plas) terug naar Landsmeer en terug naar de Viking in Noord.

Het was een lekkere tocht, door een prachtig landelijk gebied, zo direct onder de rook van ’s lands hoofdstad. De lengte was goed, niet te kort en niet te lang (4-5 uur). In zuidelijke richting, op de terugweg met name, hadden we een redelijk stevige maar lekkere tegenwind. Het canadese trio had meer last van de wind, ook zijwaarts. We hebben geen regen gehad, enkel zon. Terug bij de Viking werden we door Peter van sportbeheer getracteerd op drinken en kroketten. + 17.30 waren we terug bij de KVS, waar het pas tegen zessen flink begon te regenen. Kortom, erg geslaagd.

Hugo bedankt voor de mooie tocht !

Zondag 21 oktober 2007 een heerlijke herfsttocht met de kajak door het Amsterdamse bos.
Om 09:30 verzamelen op de vereniging. Kajaks opladen op de trailer en aan de Ford van Marianne hangen, we zijn met zijn zevenen.
Wij, (Erik, Marianne ,Ria, Margreet,Martin,Els en Jaap), rijden in colonne naar de locatie en laden de kajaks uit.  Het instappen ging probleemloos en al spoedig waren we allen aan het peddelen.
Het was een frisse, koele maar droge herfstdag licht bewolkt, ongeveer 11 gr. Celcius.
Het viel me weer op dat je helemaal geen last hebt van de kou en hoe mooi de wereld  is, zo dicht bij huis. Prachtige geel- bruinrode bladeren. Het is bij tijd en wijle sprookjesachtig mooi. Het bos rook naar rottende bladeren en vocht. Tussen de diverse vogels door, langs omgewaaide takken en door groen kroos.

Martin, die uit het oosten van het land komt viel het op dat de watervogels hier nauwelijks reageren op boten, bij hun zijn ze veel schichtiger zegt hij.
Hij is een novice, hij is deze zomer begonnen met een eenmans kampeer-kajaktocht door de kanalen en riviertjes van Oost-Nederland. Hij maakte onderweg veel foto’s van de flora en fauna en is de trotse bezitter van een Rainbow P-E kajak die hij bij Arend Bloem heeft aangeschaft.
Verder waren er Ria en Margreet uit de Pijp, (Ik hoop dat ik hun namen goed spel) twee eveneens nieuwelingen die met verenigingkajaks. Ze hadden nog niet zoveel ervaring, maar genoten zichtbaar, ze informeerden belangstellend naar mogelijkheden en consequenties van de aanschaf van een eigen kajak.
Het is goed om te zien dat er meer mensen belangstelling hebben voor deze prachtige sport.
Op een gegeven moment wilden we wat gaan picknicken en we zagen in de buurt van de camping een houten steiger. Sterker nog: we dachten dat we op de camping waren.
We waren echter nog niet aan wal of er kwam een briesende man woedend op ons af om te vertellen dat het privéterrein was en dat we moesten oprotten. De opmerking dat we niet wisten dat het privéterrein was en dat we ook wel weg zouden gaan als hij zich wat beschaafder zou uitdrukken landde niet bij hem. Ik meende aan zijn intonatie en aan zijn zachte G een brabo te herkennen, waarschijnlijk omgeving Tilburg dacht ik zo. Verder vermoed ik dat hij al enige tijd goede seks moest ontberen.
Iets verder aan de overkant vonden we een prima uitstapplaats in het bos waar we heerlijk hebben gepicknickt en verder bespraken we natuurlijk, naast allerlei kajak wetenswaardigheden, de toestand in Amsterdam-West en onze bezorgdheid over de niet nader te noemen groep  hangjongeren die hun verveling verdrijven door auto’s in de brand te steken. Ook konden we het niet laten om de nieuwelingen ongevraagde adviezen te geven omtrent kleding, peddelslag, in- en uitstaptechieken, en ervaringen te delen over eerdere kajaktochten.
Na de lunch peddelden we weer aangenaam verder en kwamen uiteindelijk weer bij de auto’s.
Het was ongeveer 14:15 en Els, Martin en ik hadden nog wel zin om nog wat langer te kajakken. In overleg besloten we een ongeplande uitbreiding van de tocht in te lassen en via de ringvaart en de akersluis terug  te gaan terwijl de anderen de boten op de trailer laadden en vast terug gingen.
Een lastig te vinden kanaaltje achter een snackbar annex kanoverhuur langs, naar het ringvaartpompgemaal waar het uitstappen nog even lastig bleek. Els en ik genoten van onze North Shores die wij net een paar maanden hebben (aangeschaft bij Klaas Hofman in Wirdumerklap).  Een expeditie zeekajak is uiteraard flauwe kul voor zo’n tocht en we werden afgestraft bij het overdragen, want ze zijn erg zwaar. Maar we voelen ons er lekker in.

Vervolgens overdragen tegen de dijk op en in de ringvaart weer instappen. Instappen in de ringvaart is een fluitje van een eurocent. Lekker op de ringvaart richting Nieuwe Meer langs de woonboten, onder de Oude Haagseweg en de trein door, nog meer woonboten, tenslotte bij de Molen van Sloten en de Akersluis klunen.  Els werd door een groep marokkaanse pubers aangemoedigd om in het water te vallen. Het water fascineert hun kennelijk, ze hebben waarschijnlijk meer met woestijnzand dan met water.
Vervolgens de Slotervaart in langs de Plesmanlaan, door Osdorp Hoekenesgracht, de Sloterplas over en weer thuis bij de vereniging. Heerlijk. De broertjes van der Kroon waren aan het klussen en de harde kern zat te genieten van een biertje en een blokje kaas. Onze kajaks schoongemaakt en in de loods opgeborgen. Marianne maakte vervolgens een strategische fout door mij te vragen een verslagje te schrijven, ik kan namelijk niet schrijven.
Uiteraard stond onze Xantia nog in het Amsterdamse bos, maar Martin was zo aardig om mij een lift te geven naar Amstelveen in zijn stoere Ford Mondeo 2 liter twin turbo (grapje). Martin vond feilloos de weg en onze Xantia terug en ik stapte uit hem dankend voor zijn sympathieke gebaar.
Het syndroom van Alzheimer heerst in mijn familie en toen ik de Xantia startte schoot het als een bliksem door mijn hoofd dat al mijn spullen, waaronder mijn huissleutels, nog achter in zijn Mondeo lagen. 
Vol ongeloof zag ik de Mondeo  in de verte snel kleiner worden en ik zag nog net zijn achterlichten de hoek omgaan.  Ik had zijn telefoonnummer niet en ik wist niet waar hij woonde. Ik besloot alles op alles te zetten en hem terug te vinden en te proberen hem te laten stoppen.
De Xantia die als comfortabele reiswagen is ontworpen werd ter plekke omgeschakeld tot een World Rally kanon en ik scheurde als Sébastien Loeb door het Amsterdamse bos, een project dat in de jaren 30 onder de naam “Bosplan” als een werkelozenproject was gelanceerd.
Martin heeft een stevige rijstijl maar op de Amstelveense weg had ik geluk: de marathon die in het Olympisch stadion eindigde veroorzaakte enige opstopping en ik kon eindelijk achter hem komen, midden op de weg snel uitstappen en naar hem toelopen en hem kort de situatie uitleggen met het verzoek ergens te stoppen als hij een kans zag. Hij hield zich goed, maar ik dacht dat ik een blik van spot en medelijden en een onderdrukte grijns van leedvermaak zag.  Desalniettemin heeft hij mij bij een bushalte de boel laten overladen.

Mijn dag kon niet meer stuk.
Ik kijk uit naar de volgende tocht.

Jaap Dekker

Rondje Boxtel bij nacht
Zaterdag 16 juli 2007

We verzamelde om 15.00 bij de kanovereniging en met we bedoel ik Marianne, Eric, Linda, Gert, Jan, Robbie, Hetty en Louis. Els en Theo zullen in Boxtel bij ons aansluiten.
Naar Boxtel is maar een uurtje rijden dus even na vier uur zaten we in het gezellige optrekje van de Pagaai aan ons eerste drankje tot dat er één een helder idee kreeg om het rondje Boxtel bij daglicht te varen zo dat je nog kunt zien waar je vaart en wat er zoal te zien is, dus zo gezegd zo gedaan het tochtje duurt zo ongeveer twee uur.

Na terugkomst was iedereen heel verrast van het tochtje.
Voor de hongerige onder de gasten waren er broodjes en naar mate de tijd verstreek kwamen er steeds meer gasten binnen druppelen tot het tijd was om de tocht te gaan varen en dat was om 10.30 en voordat de 70 varenden ingestapt waren gingen alle boten naar het overdraag punt waar de mensen van de Pagaai stonden om alle boten op de kant te trekken en ook weer te water te laten zodat we de tocht konden voortzetten.

Alle boten waren verlicht met kaarsje of olielampen of zaklantarens, zoals wij die met onze grachtentocht gebruiken.
Er waren heel veel onervaren peddelaars die met hun peddel meer roei bewegingen maakte dan peddelslagen waardoor ze van links naar rechts zwabberden, die we dan maar met een beetje tempo voorbij zijn gaan zodat we niet al teveel oponthoud zouden hebben in het smalle stuk van de Dommel. O ja zo heet het water waar we door heen voeren. Bij alle bruggetjes hingen kleine stormlantarentjes en langs de kanten stonden hier en daar fakkels en bij de huizen die aan het water grensden stonden honderden waxine lichtjes en gezellige mensen om ons te groeten en aan te moedigen.
Na ongeveer één uur en drie kwartier kwamen we bij het hoogte punt van de tocht: een hele lage brug met gelijk daaraan een glijgoot met een verval van 80 cm en 8 á 10 meter afglijden en dan uitkomend in een soort vijver. Daar waren voor de veiligheid vier duikers aanwezig. De meeste van onze groep kwamen er redelijk droog vanaf alleen Els en Theo sloegen onderaan de glijgoot om, die waren dus doorweekt maar genoten er wel van. De duikers waren er snel bij en wij hebben het heellaas niet zien gebeuren maar wel het gejuich gehoord van de vele mensen die daar op de brug aanwezig waren om te zien hoe goed iedereen van de glijgoot afgingen door het luide gejuich  konden we horen hoeveel er uit eindelijk achter elkaar omgingen. Marianne en Eric kregen heel veel water in hun kajak die moesten dus even aan de kant om leeg te hozen voor dat ze het laatste stukje konden gaan varen. Na ongeveer een kwartier te hebben door gepeddeld komen we bij het eindpunt waar we worden opgewacht door de mannen van de Pagaai die ons helpen en de boot op de kant trekken.

Na het omkleden, douchen, en al dat soort dingen gingen we onder het genot van een koud drankje bij het al opgestookte kampvuur zitten en onze ervaringen over deze gezellige en goed georganiseerde tocht uit te wisselen met de andere vaarders. Daarmee verstreken de kleine uurtjes.  Enkele van ons groepje hebben een paar uurtjes geslapen anderen helemaal niet. Ook een aantal mannen van de Pagaai niet, en voor dat we het beseften was het al ver in de ochtend. Nadat de anderen wakker waren kregen we van onze gast vereniging ook nog ontbijt met koffie en thee. (Helemaal top)

Het was een super geslaagd, goed verzorgd en gezellig weekeinde met name te danken aan onze bevriende Kano Vereniging de Pagaai die we hopelijk net zo kunnen begroeten met onze jaarlijkse Grachtentocht.

HvdK

____________________________________________________________________________

Het kano-meissie van drie jaar terug
Bij de eerste afvaart ging ze al om,
Wie kon bedenken,
dat ze nu al peddelend
naar een onbewoond eiland zou gaan om te overnachten?

Zaterdag:
Lengte: 38 km
Mooi weer
Wind: ZW-Z 3-4 Bft
Golfhoogte: Maximaal 0,75 m.

Zondag:
Lengte: 28 km
Mooi weer
Wind: ZO 2-4 Bft
Golfhoogte: Maximaal 0,5 m.

En dat mijn peddelwiegje toch zomaar bij sloterplas staat.

Zwaai met de peddel, Lia

____________________________________________________________

JUBILEUMTOCHT KV SLOTERPLAS

Zondag 23 juni

Zoals we bekendgemaakt hadden tijdens het jubileum feest op 2 juni hebben we gevaren. De tocht werd door oud vereniging’s lid Hugo Lous uitgezet in het mooie Ilperveld bij Amsterdam Noord.
Van onze vereniging gingen 12 leden mee, met Hugo erbij 13 stuks op het water.

Om 9:30 werd er verzameld op het eiland om de boten op de trailer te laden daarna werd naar Kano Vereniging Viking gereden in Amsterdam Noord, daar genieten we eerst van een lekker kopje koffie en besluiten we het weer even af te wachten.
Als we vertrekken ziet het er goed uit niet te veel wind een  lekkere temperatuur en droog.
Rustig peddelend gaan we onderweg ,en voordat we goed en wel de sloot uit zijn gaat mijn sweater al uit en iets verderop word dit voorbeeld gevolgd door het uittrekken van regenjack’s .
Daar zaten de weergoden op te wachten,en de sluizen werden geopend .
Een korte maar hevige regenbui deed de regenkleding weer tevoorschijn komen. Dan maar in regenkleding varen, dat is voor een kort tochtje ook niet zo erg.

De tocht langs weilanden via brede weteringen en smalle slootjes is een leuke afwisseling van de Sloterplas. Iets over de helft van de tocht stappen we even uit de boot voor een broodje en een drankje. We zijn dan al bij Den Ilp net boven Landsmeer  en heerlijk in het zonnetje.

Het laatste stuk varen we in een rustig maar gestaag tempo terug naar Viking.
Gelukkig had Hugo gezorgd dat ook nu de kantine weer open was voor koffie of iets anders. Na deze versnapering konden de we de boten weer opladen en de terug reis aanvangen.
Op het eiland terug waren Jan en Hetty op de vereniging om ons te ontvangen met koffie en broodjes.
Alles bij elkaar een zeer geslaagde dag met goed weer en een aangenaam gezelschap.
Ik heb er van genoten en ik hoop jullie ook, dit is zeker voor  herhaling vatbaar.

 Tot ziens op het water of op de vereniging.

Louis van der Kroon.

_______________________________________________________________

25. ICF Grachtenfahrt (2004)
Amsterdam ist eïn Erlebnis
Es gibt viele Gründe nach Amsterdam zu reisen: Den Touristen von heute locken die vielen Museen und der reizvolle Kontrast der zeitgenössischen Architektur und natürlich die malerischen Grachten.

Genau diese Gründe haben uns Kanuten vom Köthener Kanu Club gemeinsam mit zwei Sport-freunden aus Hagen zu der 25. ICF-Grachtenfahrt zum Kanuverein Sloterplas hingezogen. Aus dem D K V-Sport programm 2004 war uns der Termin 04./05.09.04 bekannt. Wir sind schon einige Tage eher mit unseren Wohnwagen und Booten nach Amsterdam gestartet, um dort viel Zeit zum Kennenlernen der Stadt zu haben. Beim Kanuverein Sloterplas bekamen wir einen sehr guten Standplatz am Wasser und wurden sehr freundlich aufgenommen. Lange standen unsere Wohnwagen nicht allein. Es kamen nach und nach schon vor der eigentlichen geplanten Anreise am Freitag sehr viele Kanuten mit Wohnwagen und Zelten aus verschiedenen Landern. Deutsche Kanuten waren sehr zahlreich vertreten Die sanitaren Anlagen waren gut, Kalt- und Warmwasser sowie Duschen.

Das eigentliche Programm der ausgeschriebenen Fahrt begann am Samstagabend. Die Abendtour führte über 22 km durch die schönsten Grachten des beleuchteten Amsterdam. Die Tour wurde in einer Gruppe mit ca. 350 Kanuten in Begleitung von Sportfreunden des Kanuvereins Sloterplas geführt. Das wichtigste bei der Abfahrt war, alle Boote mussten mit einem weissen Rundumlicht ausgestattet sein. War dies nicht der Fall. durfte am Abend nicht gestartet werden. Unterwegs wurde auch an verschiedenen Stellen von amtlicher Seite geprüft. Bei bestem warmen Wetter ging die Paddeltour pünktlich um 19.30 Uhr los. Gegen 0.10 Uhr waren wir dann, beeindruckt vom beleuchteten Amsterdam, wieder am Steg des Kanuvereins Sloterpias lm grossen Partyzelt gab es dann bei Musik und Spass Bier und Gegrilltes, was nach dieser Tour gut angenommen wurde.

Am nachsten Morgen 10.00 Uhr wurde an alle Paddier ein Grachtenplan mit eingezeichneter Route vergeben. welche die Tagestour von 28 km die Amsterdamer Grachten entlang paddeln wollten. Diese 28 km wurden ohne Begleitung des Veranstalters laut Plan gepaddelt. Man mufite schon genau Karte lesen können, um den richtigen Kurs zu (inden. Es gibt in den Grachten sehr viele Rundfahrtenboote und andere grosse Schiffe. denen man immer Vorfahrt gewahren sollte und sehr wichtig - rechts fahren in den Grachten.

Am Nachmittag gegen 16.00 Uhr waren wir, beeindruckt von den sehertswerten Amsterdam grachten mit den vielen Wohnbooten, Museen und prachtigen Bauten wieder beim Kanuverein zurück. Die Grachten haben keine Stromung und sind deswegen für alle Bootstypen geeignet. Nach dieser Tagesfahrt war die eigentliche Veranstaltung beendet. Man konnte natürlich auch am nachsten Tag abreisen. was wir nach einem gemütlichen Abend mit den Kanuten des KV Sloterpias auch taten. Wir glauben dass man diese Fahrt jedem Kanuten empfehlen kann.
Christa & Uwe Laqua

25. ICF-Grachtenfahrt in Amsterdam 2004

Termin 2007: 7. 8. 9. september

_______________________________________________________________

mist u informatie: mail ons!

ons mail adres:

info@kanoverenigingsloterplas.nl

Terug naar Homepage

Aus die Website von Kanu-Verein Holzwickede e.V. ein bericht uber K.V.Sloterplas.

Amsterdamned
Tier ist echt lecker
[Ferne Ufer]

Da Mark den kürzesten Heimweg hatte, hat er auch unschlagbar schnell einen Bericht geschrieben, den ich hier aus dem Canoeweb zitiere:

Auf Wolfi's Anregung hin hatte ich beim Kanuverein Sloterplas angefragt, ob es da Übernachtungsmöglichkeiten gäbe, und wir sind mit offenen Armen empfangen worden! Andreas und das Team aus Unna konnten am Samstagnachmittag aufs Gelände und als ich am Sonntagmorgen kam, fand ich trotz des eher mäßigen Wetters eine gutgelaunte Gruppe Paddler vor.

Nach einer kurzen Lagebesprechung mit der Wasserkarte und Versorgung von Kais verletztem Daumen mit einem medizinischen Kondom (!) haben wir dann abgelegt Richtung Innenstadt. Wir waren vier Kanus, ein Jensen und ein Minnesota II mit Tandembesatzung, ein Indian Canoe Solo 13 und ein Advantage. Es war ziemlich schell klar, daß Andreas im Solo 13 einen schweren Tag vor sich haben würde, denn sein Boot war mit Abstand das langsamste. Gegen Ende haben wir ihn dann abgelöst, aber erst als ich selbst die letzen paar Kilometer in seinem Boot saß, ist mir klar geworden, was für eine gewaltige Leistung er an diesem Tag gebracht hat. Hut ab!

Vom Kanuverein ging es erst durch ein kleines Naturgebiet und dann über einige schnurgerade Kanäle Richtung Zentrum. Wider Erwarten gab es dann doch eine geschlossene Schleuse, die wir aber problemlos umtragen konnten. Dann kamen wir zum eigentlichen Grachtengürtel der Stadt, und Regen setzte ein. Erste Pause unter einer Brücke zum Regenjacken und Südwester anziehen. Als wir wieder weiterfuhren, nahm der Regen natürlich wieder ab...

Dann ging's kreuz und quer durch die Prinsengracht (vorbei am Anne-Frank-Haus), aus Versehen durch die Leliegracht, Keizersgracht, Brouwersgracht, Herengracht, Leidsegracht, Keizersgracht, Reguliersgracht, Herengracht, zur Amstel. An der Stopera vorbei zum Rokin und - zum Rotlichtviertel. Dort am Achterburgwal waren rund ein Uhr mittags nur wenige Damen aktiv, und es schien als wären die gar nicht so erbaut von unserem Auftauchen, den die Aufmerksamkeit des männlichen Publikums wandte sich zeitweise mehr unseren Booten als ihren körperlichen Rundungen zu.

Der Bootsverkehr war dem Wetter entsprechend relativ gering, vor allem Rundfahrtboote und kaum private Fahrzeuge. Die Rundfahrtboote nehmen beim Manövrieren allerdings nur wenig Rücksicht auf Kanus, so bin ich ein paar mal in den Schwall geraten, der mich ganz ordentlich zur Seite gedrückt hat.

Vom Achterburgwal ging's über die große Wasserfläche des Oosterdoks, wo wir am Technikmuseum 'Nemo' und direkt neben der 'Amsterdam', einem originalgetreuen Nachbau eines VOC-Schiffs aus dem 18. Jahrhundert, festmachten. Leider gab es keinen schönen und windgeschützten Platz von wo aus wir die Kanus im Auge behalten konnten, darum standen wir letztendlich in einer Ecke vor den Fenstern des Museumscafes, um unsere Brotzeit zu verzehren. Aber wir hatten auf der Herfahrt schon einen Steg mit Kneipe daneben entdeckt, und trösteten uns mit der Aussicht, dort dann noch mal auf ein Bierchen anhalten zu können.

Inzwischen hatten wir schon ca. 3/4 der geplanten Runde hinter uns, und weil uns noch nicht nach Rückweg war, haben wir spontan noch eine Schleife um den Zoo Artis eingebaut. Es zeigte sich aber, daß der Zoo doch vor allem von innen interessant ist, von außen deutlich weniger. Wieder zurück auf der Amstel, ging es vorbei an der 'Magere Brug' und rechts ab in die Singelgracht, Richtung Rijksmuseum und Leidseplein. Beim Holland Casino gab es sogar einige verlockende Kneipen mit Steg direkt am Wasser, die aber mehrheitlich mit Parkverbot belegt waren. Und die Wasserschutzpolizei war auch gerade da, um die Besatzung eines widerrechtlich geparkten Bootes zurechtzuweisen. So kamen wir wieder an unserem Anfangspunkt der Grachtenrundfahrt, dem Eingang zum Jacob van Lennepkanaal, von dort ging es wieder zurück durch die Außenbezirke zum Sloterplas.

Unterwegs machten wir noch Halt für das geplante Bier und tauschten Boote für die Weiterfahrt, um Andreas zu entlasten. An der Schleuse haben wir dann noch mal getauscht. So sind wir gegen fünf wieder am Gelände des Kanuvereins angekommen.

Im Innenstadtgebiet trafen wir nur zwei Seekajaks, und von der Kneipe aus sahen wir noch ein paar vorbeifahren, aber ansonsten sind in Amsterdam erstaunlich wenig Paddler unterwegs. Bei diesen Möglichkeiten eigentlich unbegreiflich. Auch die Ausstiegsmöglichkeiten sind für Kanadier nicht so begrenzt wie zuerst erwartet, die Kademauern sind nicht überall so hoch, und es gibt in regelmäßigen Abständen Stege der Wassertaxis. Ich fand die Amsterdamtour absolut lohnend, der Anblick der Stadt vom Wasser aus ist wirklich toll. Man hat eine bessere Perspektive als von der Straße aus, und es ist auf dem Wasser sehr viel ruhiger mit mehr Platz. Eine sehr schöne Art, die Stadt zu erkunden. Laut GPS sind wir übrigens ungefähr 29,1 Kilometer gefahren.

Am Kanuverein haben wir unter den Augen der niederländischen Gastgeber (Sonntag ist Vereinsnachmittag) dann noch ein bißchen Boote getestet und Kai und ich haben versucht, den Geschwindigkeitsrekord des Jensen zu brechen, aber das haben wir nicht geschafft. Kai hat eine Mordskraft und legt eine Paddelfrequenz hin, die sich gewaschen hat. Da komm' ich einfach nicht mit (hechel, keuch...). Danach ging's ans Abbrechen der Zelte und Einpacken. Nach einem kurzen aber herzlichen Abschied und Dankeschön an die Leute vom Kanuverein Sloterplas sind alle ins Auto gestiegen und gen Heimat gefahren. Ich hoffe, alle sind gut angekommen.

Für "Nachfahrer" (das kann ich nur empfehlen) ist auch ein GPS-Track bei mir erhältlich. Damit geht die Orientierung in den Grachten nicht verloren und die Kneipen mit Parkmöglichkeiten sind ebenfalls verzeichnet.
Ein paar Bilder gibts auch schon online